Welkom bij Stichting NatuurAlert Nederland, onafhankelijk pleitbezorger voor de natuur

Natuur•Alert

CRISIS IN DE NEDERLANDSE NATUUR

Het roer moet om in de natuurbescherming

Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat de natuur in Nederland anno 2020 optimaal beschermd wordt. Toch gaat het in ons land in veel opzichten niet goed met de natuur en dat ondanks het bestaan van tal van natuurbeschermingsorganisaties. Er worden meer bomen gekapt dan er worden aangeplant, de biodiversiteit gaat sterk achteruit en de schaarse natuur wordt teruggedrongen door toenemende verstedelijking, uitbreiding en intensivering van het wegennet, intensivering van de landbouw en overmatige recreatiedruk.
Gezien de huidige stand van de natuurbescherming in ons land is er maar één conclusie mogelijk: het roer moet om.

UIT ONZE BRIEF AAN DE MINISTER VAN 14 MEI 2020

Bossenstrategie zonder kaalkap

Achterhaald en desastreus

Vlaktekap is achterhaald en desastreus voor bodemvruchtbaarheid, koolstofbinding, biodiversiteit en beleving van het bos

Onrendabel en aanslag op publieke middelen

Vlaktekap is financieel de meest onrendabele vorm van bosbeheer en vergt ten onrechte publieke middelen die bestemd zijn voor behoorlijk natuurbeheer

In strijd met de wet

Vlaktekap is in strijd met de Wet Natuurbescherming

'Het is onbegrijpelijk dat de minister van LNV aanstuurt op het regulier toestaan van kaalkap tot 0,5 hectare'

Samen opkomen voor de natuur in Nederland

Bomen en bossen vervullen een sleutelrol voor een gezond en duurzaam leefmilieu van mens en dier. Dat is geen rocket science.
Des te onbegrijpelijker is het dat Nederland nog steeds kampioen ontbossen is.

Steeds weer worden door beleidsmakers en terreinbeheerders argumenten gevonden om schaarse volwassen bomen te kappen en daarvoor eventueel jonge scheuten ‘terug te plaatsen.’ 

Onze bossen en bomen zijn zelfs niet veilig bij sommige organisaties van natuurbeschermers, die meer oog hebben voor hun organisatiebelang dan het natuurbelang.
Dat moet anders. Niet als de meerjarenbegroting het toelaat of na de volgende verkiezingen, maar nu.

De stervende natuur raakt ons allemaal.
Het leefmilieu van onze flora en fauna is ook hier in nog geen zestig jaar op een ongekende schaal aangetast. Talloze dier- en plantensoorten zijn al uit ons land verdwenen en dat uitstervingsproces verloopt steeds sneller. 

Net als in andere landen zijn natuur en landschapstypen opgeofferd aan verstedelijking, schaalvergroting, monoculturen en agrarische industrialisatie.
Dat is niet alleen slecht nieuws voor natuurliefhebbers, maar voor iedereen. 

Denk er bijvoorbeeld maar eens aan wat het betekent om de groeiende wereldbevolking van nu al bijna 8 miljard mensen te kunnen blijven voeden. Daarvoor zullen we de deels nog onbekende eetbare en medicinale plantensoorten die de natuur nu nog rijk is de komende decennia hard nodig hebben.
Dat wordt een race tegen de klok, want uit wereldwijd wetenschappelijk onderzoek blijkt dat 40% van alle plantensoorten acuut met uitsterven wordt bedreigd.

Onze landschappen zijn in de afgelopen 50 jaar waarschijnlijk ingrijpender veranderd dan in de 500 jaar daarvoor.
Kenmerkende landschappen werden en worden nog steeds opgeofferd, bedreigd en aan het oog onttrokken door doodse bedrijventerreinen, outlet-complexen en datacenters.
Als het om economische expansie gaat, staat het licht hier bij voortduring op groen. Daarbij wordt de grens van wat duurzaam houdbaar is keer op keer overschreden. Dit gaat in toenemende mate ten koste van kostbaar maatschappelijk kapitaal in de vorm van unieke, typisch Nederlandse landschappen.
Dat is niet alleen slecht voor onze flora en fauna, maar ook voor de leefbaarheid van ons land, nu en in de toekomst. 

Naar een effectieve aanpak